Skip to main content

Konsert-tyd

Karalie Karool 2012
 
Gister was 'n besonderse dag.  Gistermiddag het ons oumagrootjie begrawe.  Dit was die laaste ding wat ons nog vir haar kon doen, alhoewel dit haar waarskynlik onaangeraak gelaat het - sy is TUIS.  Sy is gelukkig.  Sy is veilig.
 
Na die begrafnis en 'n baie mooi, roerende diens, het ons net vir 'n oomblik of wat huis toe gegaan - eintlik net lank genoeg dat ons aktrise (lees drama queen) haar kostuum kon aantrek.  Vir die eerste deel van die speelgroepie-konsert was sy die koei, daarna het sy gou van die verhoog af geglip en 'n gedaanteverwisseling ondergaan  (geheimpie, sien later...)
 
Oumagrootjie was vir jare deel van ons lewe as gesin - sy het 6 jaar in die woonstel agter op die erf gewoon.  En in daardie 6 jaar het sy heelwat meegemaak wat Karalie Karool Speelskool betref - ook heelwat konserte!  Daarom voel dit half gepas (al klink dit dalk vreemd) dat ons nou ook ons laaste Karalie Karool Speelskool konsert gehad het. 
 
Die tema was Plaas en "tannie" Susan (speelgroepie-juffrou) se dogter Sanri het met haar kollega 'n poppekas opgevoer terwyl die speelgroepie-maats tussen-in sing en hul bewegings doen.  Baie oulik, baie mooi uitgedink en baie goed versorg.  Binne 'n halfuur was die konsert verby - en daarvoor het hulle dan die heel jaar liedjies aangeleer en die afgelope 2 weke verskeie oefeninge in die kerksaal gehad.
 
Dis heerlik om ons verbindtenis met Karalie Karool speelskool na byna 14 jaar op so 'n hoë noot af te sluit.  Almal van ons was daar.  En vir (tannies) Susan, Christa (skoolhulp) en Diana (musiekjuffrou) was dit heerlik om die Van der Lindentjies almal bymekaar te sien.
 
Nou bly daar nog net twee dinge oor:  bedankings en foto's.  Dankie vir ons Hemelse Vader wat Susan op ons pad geplaas het - 'n baie besondere verhaal (vir 'n ander keer miskien).  En dankie vir Susan, Diana en Christa vir al die jare se werk, opvoeding, onderrig, liefde, geduld en begeleiding van die vyf Van der Lindens.
 
Geniet die foto's...
 

"Jersey koei, jersey koei, het jy baie melk?"
(op die wysie van Baba Black Sheep)


Die dekor

Willie en Wanda - die poppekas-karakters

Die koei en een van die varkies

En skielik was die koei weg en was daar 'n hennetjie
in haar plek op die verhoog!

Saam met van die ander diere in aksie - regs van
Jorienke is een van die hase.  Regsonder in die hoekie
steek die koppie van die uil uit.

"Daar's 'n hoender wat 'n eier nie kan lê nie... dis die haan
wat op die kerk se toring staan..."

Daniël die haan, was een van die jonger maats, Jorienke
het hom letterlik onder haar vlerk geneem...

Die boer se ou tjor...

Die twee uile wat so lekker "hoe-hoe" dat al die plaasdiere
gaan slaap het.

"groepfoto" - perdjies, hasie, hennetjie, uil, eendjie, boer
en varkies.

Jorienke, vir oulaas

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

All about blessings en seëninge

Count your blessings / Tel jou seëninge A word full of emotional value... blessings...  We always have the tendency to think BIG when we hear the word.  As if only big things or events can be counted as blessings.  But this past week, we have been blessed beyond believe.  Why?  Because of our children, of who they are and what they do.  Because of what people see when they look at our children.  Because of what WE see when we look at them:  BLESSINGS.  Gifts from our Heavenly Father, with whom He wanted to bless us... In die afgelope 10 dae, was daar in ons gesin ongelooflike drukte.  Vir vier van die vyf kinders was daar afsprake, kompetisies en deelnames.  Net Jorienke was salig onbewus en onbetrokke by al die geharwar om haar heen.  Vir haar was die speel by maats die hoogtepunte van haar afgelope twee weke... Herno het deelgeneem aan die Skiereiland se Top Skole Skaakkompetisie met 15 skole wat gekwalifiseer...
Post a Comment
Read more

Pa van der Linden

Dit was Saterdagaand toe ons berig kry dat Pa opgeneem is in Bayview Privaathospitaal in Mosselbaai na klagtes van borskaspyne. Na 'n angiogram om vas te stel waar die oorsaak lê, was die diagnosis 'n verdikking in 'n hoofslagaar wat gevaarlik is as 'n bloedklont sou losskiet. Buiten hierdie hoofaar moes nog 'n aar vervang word. 'n Hartomleiding dus, met ten minste twee aargedeeltes wat vervang sou word. Sondagaand het die chirurg bevestig dat die operasie Maandagmiddag om 13h00 sou geskied. Sy laaste besoekuur voor die operasie mog tussen 11h00 en 12h00 daardie oggend wees. Ek en Christine het daarom Maandagoggend vroeg uit Bellville vertrek om voor die besoektyd in Mosselbaai aan te kom. Die reis was voorspoedig en Christine se twee dogters het hulle uitstekend gedra. Ons vergeet maar van Lise-Carien se braakepisode; nog nooit het ek Christine so vinnig 'n sakkie sien uitpluk om die maaginhoud op te vang nie. Kwart voor elf was ons by die adres van Christi...
Post a Comment
Read more

GLB 1977-2017

Oupas en oumas, Graad 7 leerders, oud-leerders en onderwysers, ouers en gaste het gisteraand, Vrydag 18 Augustus, die 40-jarige bestaan van die Gereformeerde Laerskool Bellville gevier. Staaltjies is vertel, annekdotes gedeel, heerlik gelag oor stories van onderwysers, ouers, kinders en hul dinge. Die 1977 foto hieronder het kosbare herinneringe opgeroep. Ek staan op die eerste ry, tweede van links, een van die eerste Sub-A leerders in die skool se openingsjaar. Ek onthou hoe ek die jaar daarvoor saam met my Pa talle Saterdae by die ou huis wat die skoolvereniging gekoop het, deurgebring het en op my manier help “bou” het aan die nuwe skool. As 5-jarige knapie kon ek seker nie baie van hulp gewees het nie. Ek mog darem die sement wat tussen die bakstene uitgepeul het met koerante afvryf voor die mure gepleister is. Vanselfsprekend moes Ma my hande en vingers Saterdagaande met salf behandel soos wat die sement die vel gebars het. In die middae het mammas sop en brood...
Post a Comment
Read more