Skip to main content

Soutpanne en donderstorms

Dit was tyd om die soutpanne te besoek in die Noord-Kaap. Die eerste dag het ek die southope gaan meet op Loch Maree soutpan, sowat 180km noord-wes van Upington, op die pad wat ‘n mens sou ry na die Kgalagadi oorgrenspark. En dit was agtermiddag toe ek op pad was na Brandvlei dat ek dié storm mee maak net voor Kenhardt.

Kyk, vir die grootste deel van die jaar is die Noord-Kaap droog. Loch Maree is geleë in ‘n semi-woestyngebied met ‘n reënval van 100mm to 180mm per jaar. Plase in dié streek word deur die Kalahari-Wes pyplyn bedien wat 83 plase (695 432ha) vanuit die Oranjerivier van water voorsien.

Wanneer die wolke begin saamtrek op die horison in ‘n opstapeling van blomkole, en jy ry deur ‘n streek waar boere nederig afhanklik is van reën van die Voorsiener, dan kan jy weer saamgesels sonder om ingeslurp te word deur die klaagliedere wat ons daaglikse gesprekke toonset.

Want sien, my pa het altyd gesê die eerste verantwoordelikheid van ‘n heer is om nooit te dink hy’s kaas (en dan is hy nog nie eers dikmelk nie). “Wanneer is jy kaas?” het ek gevra. “Iemand wat dink hy’s kaas,” het hy gesê, “is ‘n man wat, wanneer jy hom vra hoe dit met hom gaan, dink hy is alte waffers.”

En dit het ek ter harte geneem. Ten spyte van al die bewyse dat ons kuiers geïnfiltreer word deur mekaar se duisende murmureringe oor misdaad of eiendomspryse wat daal of oor die Dalai Lama wat ‘n visum geweier moet word en nou kan die vredesberaad nie voortgaan nie, het die waarheid my nog nie tussen die oë geslaan nie: sosiale kringe omhels klaers. Om te kla is die smeermiddel van Suid-Afrikaanse kuiergesprekke.

Ons leef in ‘n kultuur waar jy jou onvrede met jou stem betuig, en as jy nie wil saamdoen nie, is jy vir ewig die buitestaander. Of erger, jy word met argwaan bejeën. Gmpf, geen klagtes uit daai hoek nie. Hy dink seker hy is beter as ons.

Daarom is ek so bly oor die reën in die Noord-Kaap. Nou kan die boere weer asemhaal, want die groenigheid wat soos nuutskeppinge weer opspruit, sal die swartkop dorperskape weer maande van voer voorsien. Nou kan die viertrekbendes weer hier kom wegbreek, want die wêreld is mooi. Nou kan ons weer opgewonde raak oor die rooskleurige toekoms, oor die natuurwonders van ons land, oor die klein dingetjies wat soms te vanselfsprekend oor die oog gesien word.

En al is te veel reën nie té welkom tydens die soutoes nie, moet die ondergrondse soutwater tog ook een of ander tyd weer aangevul word ...

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

All about blessings en seëninge

Count your blessings / Tel jou seëninge A word full of emotional value... blessings...  We always have the tendency to think BIG when we hear the word.  As if only big things or events can be counted as blessings.  But this past week, we have been blessed beyond believe.  Why?  Because of our children, of who they are and what they do.  Because of what people see when they look at our children.  Because of what WE see when we look at them:  BLESSINGS.  Gifts from our Heavenly Father, with whom He wanted to bless us... In die afgelope 10 dae, was daar in ons gesin ongelooflike drukte.  Vir vier van die vyf kinders was daar afsprake, kompetisies en deelnames.  Net Jorienke was salig onbewus en onbetrokke by al die geharwar om haar heen.  Vir haar was die speel by maats die hoogtepunte van haar afgelope twee weke... Herno het deelgeneem aan die Skiereiland se Top Skole Skaakkompetisie met 15 skole wat gekwalifiseer...
Post a Comment
Read more

Pa van der Linden

Dit was Saterdagaand toe ons berig kry dat Pa opgeneem is in Bayview Privaathospitaal in Mosselbaai na klagtes van borskaspyne. Na 'n angiogram om vas te stel waar die oorsaak lê, was die diagnosis 'n verdikking in 'n hoofslagaar wat gevaarlik is as 'n bloedklont sou losskiet. Buiten hierdie hoofaar moes nog 'n aar vervang word. 'n Hartomleiding dus, met ten minste twee aargedeeltes wat vervang sou word. Sondagaand het die chirurg bevestig dat die operasie Maandagmiddag om 13h00 sou geskied. Sy laaste besoekuur voor die operasie mog tussen 11h00 en 12h00 daardie oggend wees. Ek en Christine het daarom Maandagoggend vroeg uit Bellville vertrek om voor die besoektyd in Mosselbaai aan te kom. Die reis was voorspoedig en Christine se twee dogters het hulle uitstekend gedra. Ons vergeet maar van Lise-Carien se braakepisode; nog nooit het ek Christine so vinnig 'n sakkie sien uitpluk om die maaginhoud op te vang nie. Kwart voor elf was ons by die adres van Christi...
Post a Comment
Read more

GLB 1977-2017

Oupas en oumas, Graad 7 leerders, oud-leerders en onderwysers, ouers en gaste het gisteraand, Vrydag 18 Augustus, die 40-jarige bestaan van die Gereformeerde Laerskool Bellville gevier. Staaltjies is vertel, annekdotes gedeel, heerlik gelag oor stories van onderwysers, ouers, kinders en hul dinge. Die 1977 foto hieronder het kosbare herinneringe opgeroep. Ek staan op die eerste ry, tweede van links, een van die eerste Sub-A leerders in die skool se openingsjaar. Ek onthou hoe ek die jaar daarvoor saam met my Pa talle Saterdae by die ou huis wat die skoolvereniging gekoop het, deurgebring het en op my manier help “bou” het aan die nuwe skool. As 5-jarige knapie kon ek seker nie baie van hulp gewees het nie. Ek mog darem die sement wat tussen die bakstene uitgepeul het met koerante afvryf voor die mure gepleister is. Vanselfsprekend moes Ma my hande en vingers Saterdagaande met salf behandel soos wat die sement die vel gebars het. In die middae het mammas sop en brood...
Post a Comment
Read more