Skip to main content

Piekniek vir Herman...

 
 
11 Oktober 2012

 
Nog 'n jaar gespaar.  Wat 'n rede vir dankbaarheid!  Maar dit was nie 'n maklike jaar nie.  Om 'n besigheid op te bou van niks af, om 'n vrou en 5 kinders gelukkig en tevrede te hou, om in die kerkraad en gemeente jou plek vol te staan... Nee wat, dit sit nie in enige man se broek nie.  Letterlik of figuurlik!
 
Herman, baie dankie vir alles die afgelope jaar.  Ek en ons kinders is dankbaar vir, bly met en trots op jou!  En ons wens jou 'n baie voorspoedige, seënryke nuwe lewensjaar toe; mag ons as gesin saam geniet, saam groei en saam 'n hegte eenheid wees.
 
Wel, die jaar wat verby is, was so 'n bietjie 'n voorteken van die dag self:  besig, besig, besig.  Maricia se koor het hul gala-aand gehad, nogals 'n direkte radio-uitsending op ons nasionale Afrikaanse radiostasie RSG om albei se 75ste verjaarsdag te vier.  Dit was ook die aand vir gemeentevergadering by die kerk.  Veel kans om verjaarsdag te vier was daar dus nie tussen skool, atletiekoefeninge, werk, koor en gemeentevergadering nie.  En daarom het ons die piekniek gereël!
 
Heerlik beskut teen die wind, kon ons Saterdag geniet van pragtige sonskyn, koue seewater en speletjies op die sand.  Nico en Christine met Lise-Carien en Anke was deel van die geselligheid.  En dit was gesellig!!
 
Genoeg gepraat.  Ek weet vir die meeste van julle is die foto's die mooiste of belangrikste deel van die post, dus...
 
 
Maricia speel fotograaf... Mooi foto van niggies en nefie

Voordeel van digitale fotografie, jou 14-jarige
dogter kan allerhande goed uitprobeer.
Oulike foto van Xander, Maricia!

Ons jongste, ons prinsessie, binnekort
alweer 5 jaar oud!!

Christine het haar goed gekwyt van haar beurt as
fotograaf, swart-wit was per ongeluk, maar wel besonder!

Hierdie jong hond - nie klein nie, jong! - het die middag
by die see geniet en kon die versoeking nie
weerstaan om saam te speel toe hy ons almal
op die strand sien lê nie!

Herman se bril het gewaai, hy het 'n aantal entoesiastiese
honde-soene in sy gesig gekry, en sy gesin het net
toegekyk en gelag.  Nou ja, die hond wou net geluksê!

Na die opwinding van die hond, 'n laaste foto - weet nie
wat Xander besig is om te doen nie.  Gaap?  Ek dink
hy gesels (alweer / nog steeds)!

Comments

Anonymous said…
Hartlik geluk met jou verjaarsdag Herman! Ons het nie vergeet nie, maar het nog net nie gereageer nie. Die foto's is pragtig Maricia! Dis oomblikke wat homself net eenkeer voordoen. Hierdie spesifieke dag sal jul nooit weer beleef nie! Koester die herinneringe en foto's is een manier soos jul wel weet. Ons is saam met jul bly dat Herman nog 'n jaar gespaar is en dat julle so 'n heerlike piekniek kon beleef. Julle is 'n baie spesiale gesin.
Liefde
Die Breytenbachs
Monday, October 22, 2012
Post a Comment

Popular posts from this blog

All about blessings en seëninge

Count your blessings / Tel jou seëninge A word full of emotional value... blessings...  We always have the tendency to think BIG when we hear the word.  As if only big things or events can be counted as blessings.  But this past week, we have been blessed beyond believe.  Why?  Because of our children, of who they are and what they do.  Because of what people see when they look at our children.  Because of what WE see when we look at them:  BLESSINGS.  Gifts from our Heavenly Father, with whom He wanted to bless us... In die afgelope 10 dae, was daar in ons gesin ongelooflike drukte.  Vir vier van die vyf kinders was daar afsprake, kompetisies en deelnames.  Net Jorienke was salig onbewus en onbetrokke by al die geharwar om haar heen.  Vir haar was die speel by maats die hoogtepunte van haar afgelope twee weke... Herno het deelgeneem aan die Skiereiland se Top Skole Skaakkompetisie met 15 skole wat gekwalifiseer...
Post a Comment
Read more

Pa van der Linden

Dit was Saterdagaand toe ons berig kry dat Pa opgeneem is in Bayview Privaathospitaal in Mosselbaai na klagtes van borskaspyne. Na 'n angiogram om vas te stel waar die oorsaak lê, was die diagnosis 'n verdikking in 'n hoofslagaar wat gevaarlik is as 'n bloedklont sou losskiet. Buiten hierdie hoofaar moes nog 'n aar vervang word. 'n Hartomleiding dus, met ten minste twee aargedeeltes wat vervang sou word. Sondagaand het die chirurg bevestig dat die operasie Maandagmiddag om 13h00 sou geskied. Sy laaste besoekuur voor die operasie mog tussen 11h00 en 12h00 daardie oggend wees. Ek en Christine het daarom Maandagoggend vroeg uit Bellville vertrek om voor die besoektyd in Mosselbaai aan te kom. Die reis was voorspoedig en Christine se twee dogters het hulle uitstekend gedra. Ons vergeet maar van Lise-Carien se braakepisode; nog nooit het ek Christine so vinnig 'n sakkie sien uitpluk om die maaginhoud op te vang nie. Kwart voor elf was ons by die adres van Christi...
Post a Comment
Read more

GLB 1977-2017

Oupas en oumas, Graad 7 leerders, oud-leerders en onderwysers, ouers en gaste het gisteraand, Vrydag 18 Augustus, die 40-jarige bestaan van die Gereformeerde Laerskool Bellville gevier. Staaltjies is vertel, annekdotes gedeel, heerlik gelag oor stories van onderwysers, ouers, kinders en hul dinge. Die 1977 foto hieronder het kosbare herinneringe opgeroep. Ek staan op die eerste ry, tweede van links, een van die eerste Sub-A leerders in die skool se openingsjaar. Ek onthou hoe ek die jaar daarvoor saam met my Pa talle Saterdae by die ou huis wat die skoolvereniging gekoop het, deurgebring het en op my manier help “bou” het aan die nuwe skool. As 5-jarige knapie kon ek seker nie baie van hulp gewees het nie. Ek mog darem die sement wat tussen die bakstene uitgepeul het met koerante afvryf voor die mure gepleister is. Vanselfsprekend moes Ma my hande en vingers Saterdagaande met salf behandel soos wat die sement die vel gebars het. In die middae het mammas sop en brood...
Post a Comment
Read more