Skip to main content

Pa van der Linden weer in ICU


Gisteroggend is Pa vanaf die gewone saal terug na ICU oorgeplaas. Dokter van Rooyen het voorkomend opgetree omdat die mediese versorging in die gewone saal volgens hom nie na wense was nie.

Vanoggend het ons nuus gekry dat weens vog op die longe en beskadiging aan die niere, moes Pa aan 'n asemhalingsmasjien gekoppel word om sy asemhaling en suurstofvlakke aan te help. Hy is tans onder sedasie as gevolg van die pype.

Dié wending in Pa se herstel (of dan gebrek aan herstel) is nie noodwendig lewensbedreigend nie, maar dit wil nie sê dat hy buite gevaar is nie. Dit kan enige kant opgaan. Hoe langer dit nodig is om hom aan die asemhalingsmasjien gekoppel te hou, hoe moeiliker sal dit vir sy longe wees om die asemhaling weer self oor te neem.

Dit is dus wel 'n kritiese situasie en hoewel Pa tans nie bewus is van besoek of meelewe nie, is ons as kinders (en Ma) op pad na Mosselbaai om naby hom te wees. Christine, Nico en hul twee dogters het reeds vanmiddag deurgery en behoort al daar te wees. Ronel is tans op pad uit Australië en hoop om Saterdag agtermiddag op George lughawe te land. Femmy vlieg uit Nederland en hoop om net na Saterdagmiddag op Kaapstad lughawe te land. Ma en ek sal haar optel en dan gelyk deurry Mosselbaai toe.
Dis jammer dat Alex nie nou kan afvlieg nie. Ons dink aan hom wat ook hierdie spannende en onseker tyd saam met Miranda moet verwerk. So ook Elsbeth en ons kinders wat vir eers tuis bly. Sy het dit ook nie maklik om alleen met die kinders die hele tyd in spanning afwag vir 'n volgende brokkie nuus, goed of minder goed. Ek is dankbaar vir my vrou wat soos 'n rots my ondersteun en selfs aanmoedig om naby Pa te wees.

Ons vertroue en berusting is by die Here wat ons enigste hulp is. Hy behoed en bewaar ons en weet vir elke moment in ons lewe wat goed vir ons is. Die beproewing wat ons elkeen nou deurgaan sal nie te veel wees nie. Die trane lê vlak, maar ons hoop is hoog.

Tot volgende keer. Ons sê dankie vir die ondersteuning en liefdevolle hulpaanbiedings.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

All about blessings en seëninge

Count your blessings / Tel jou seëninge A word full of emotional value... blessings...  We always have the tendency to think BIG when we hear the word.  As if only big things or events can be counted as blessings.  But this past week, we have been blessed beyond believe.  Why?  Because of our children, of who they are and what they do.  Because of what people see when they look at our children.  Because of what WE see when we look at them:  BLESSINGS.  Gifts from our Heavenly Father, with whom He wanted to bless us... In die afgelope 10 dae, was daar in ons gesin ongelooflike drukte.  Vir vier van die vyf kinders was daar afsprake, kompetisies en deelnames.  Net Jorienke was salig onbewus en onbetrokke by al die geharwar om haar heen.  Vir haar was die speel by maats die hoogtepunte van haar afgelope twee weke... Herno het deelgeneem aan die Skiereiland se Top Skole Skaakkompetisie met 15 skole wat gekwalifiseer...
Post a Comment
Read more

Pa van der Linden

Dit was Saterdagaand toe ons berig kry dat Pa opgeneem is in Bayview Privaathospitaal in Mosselbaai na klagtes van borskaspyne. Na 'n angiogram om vas te stel waar die oorsaak lê, was die diagnosis 'n verdikking in 'n hoofslagaar wat gevaarlik is as 'n bloedklont sou losskiet. Buiten hierdie hoofaar moes nog 'n aar vervang word. 'n Hartomleiding dus, met ten minste twee aargedeeltes wat vervang sou word. Sondagaand het die chirurg bevestig dat die operasie Maandagmiddag om 13h00 sou geskied. Sy laaste besoekuur voor die operasie mog tussen 11h00 en 12h00 daardie oggend wees. Ek en Christine het daarom Maandagoggend vroeg uit Bellville vertrek om voor die besoektyd in Mosselbaai aan te kom. Die reis was voorspoedig en Christine se twee dogters het hulle uitstekend gedra. Ons vergeet maar van Lise-Carien se braakepisode; nog nooit het ek Christine so vinnig 'n sakkie sien uitpluk om die maaginhoud op te vang nie. Kwart voor elf was ons by die adres van Christi...
Post a Comment
Read more

GLB 1977-2017

Oupas en oumas, Graad 7 leerders, oud-leerders en onderwysers, ouers en gaste het gisteraand, Vrydag 18 Augustus, die 40-jarige bestaan van die Gereformeerde Laerskool Bellville gevier. Staaltjies is vertel, annekdotes gedeel, heerlik gelag oor stories van onderwysers, ouers, kinders en hul dinge. Die 1977 foto hieronder het kosbare herinneringe opgeroep. Ek staan op die eerste ry, tweede van links, een van die eerste Sub-A leerders in die skool se openingsjaar. Ek onthou hoe ek die jaar daarvoor saam met my Pa talle Saterdae by die ou huis wat die skoolvereniging gekoop het, deurgebring het en op my manier help “bou” het aan die nuwe skool. As 5-jarige knapie kon ek seker nie baie van hulp gewees het nie. Ek mog darem die sement wat tussen die bakstene uitgepeul het met koerante afvryf voor die mure gepleister is. Vanselfsprekend moes Ma my hande en vingers Saterdagaande met salf behandel soos wat die sement die vel gebars het. In die middae het mammas sop en brood...
Post a Comment
Read more