Skip to main content

The American Tale

Dis Vrydagmiddag, 4 Augustus. Wicus se tasse is gepak en uitgepak en weer gepak. Klere, skoene, boeke, musiek, klarinet, skootrekenaar, dit alles moet êrens 'n plekkie kry. Op die lughawe is daar 'n mengsel van bedruktheid en opgewondenheid. Die traantjies lê vlak by boetie en sussies. Foto's word oor en weer geneem. Afskeid neem is tydsaam. Laaste drukkies en omhelsings nog 'n keer voor die groep deur die sekuriteitskontrole beweeg. En dan verdwyn Wicus uit die gesigsveld.
Sporadies kom 'n boodskappie of foto per WhatsApp op ons fone. Groepfoto voor die VSA ambassade in Pretoria. 'n Lugfoto êrens tussen Atlanta en Washington. Eerste ontmoeting met 1000+ studente van oral oor die wêreld wat eers in Washington bymekaar kom vir laaste oriëntering en toesprake. En dan die laaste twee vliegritte afgelope Donderdag. Eers saam met 'n handvol mede-studente na Dallas en dan nog 'n laaste 50 minute vlug op sy eie houtjie na Copperas Cove. Waar hy sy nuwe ouer, John Jones, vir die eerste keer ontmoet. Darem nie die eerste keer mee gepraat nie, want selfone en facebook werk gelukkig goed tussen Suid-Afrika en Amerika.  Die inburgering in Copperas Cove het begin.





Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

All about blessings en seëninge

Count your blessings / Tel jou seëninge A word full of emotional value... blessings...  We always have the tendency to think BIG when we hear the word.  As if only big things or events can be counted as blessings.  But this past week, we have been blessed beyond believe.  Why?  Because of our children, of who they are and what they do.  Because of what people see when they look at our children.  Because of what WE see when we look at them:  BLESSINGS.  Gifts from our Heavenly Father, with whom He wanted to bless us... In die afgelope 10 dae, was daar in ons gesin ongelooflike drukte.  Vir vier van die vyf kinders was daar afsprake, kompetisies en deelnames.  Net Jorienke was salig onbewus en onbetrokke by al die geharwar om haar heen.  Vir haar was die speel by maats die hoogtepunte van haar afgelope twee weke... Herno het deelgeneem aan die Skiereiland se Top Skole Skaakkompetisie met 15 skole wat gekwalifiseer...
Post a Comment
Read more

Pa van der Linden

Dit was Saterdagaand toe ons berig kry dat Pa opgeneem is in Bayview Privaathospitaal in Mosselbaai na klagtes van borskaspyne. Na 'n angiogram om vas te stel waar die oorsaak lê, was die diagnosis 'n verdikking in 'n hoofslagaar wat gevaarlik is as 'n bloedklont sou losskiet. Buiten hierdie hoofaar moes nog 'n aar vervang word. 'n Hartomleiding dus, met ten minste twee aargedeeltes wat vervang sou word. Sondagaand het die chirurg bevestig dat die operasie Maandagmiddag om 13h00 sou geskied. Sy laaste besoekuur voor die operasie mog tussen 11h00 en 12h00 daardie oggend wees. Ek en Christine het daarom Maandagoggend vroeg uit Bellville vertrek om voor die besoektyd in Mosselbaai aan te kom. Die reis was voorspoedig en Christine se twee dogters het hulle uitstekend gedra. Ons vergeet maar van Lise-Carien se braakepisode; nog nooit het ek Christine so vinnig 'n sakkie sien uitpluk om die maaginhoud op te vang nie. Kwart voor elf was ons by die adres van Christi...
Post a Comment
Read more

GLB 1977-2017

Oupas en oumas, Graad 7 leerders, oud-leerders en onderwysers, ouers en gaste het gisteraand, Vrydag 18 Augustus, die 40-jarige bestaan van die Gereformeerde Laerskool Bellville gevier. Staaltjies is vertel, annekdotes gedeel, heerlik gelag oor stories van onderwysers, ouers, kinders en hul dinge. Die 1977 foto hieronder het kosbare herinneringe opgeroep. Ek staan op die eerste ry, tweede van links, een van die eerste Sub-A leerders in die skool se openingsjaar. Ek onthou hoe ek die jaar daarvoor saam met my Pa talle Saterdae by die ou huis wat die skoolvereniging gekoop het, deurgebring het en op my manier help “bou” het aan die nuwe skool. As 5-jarige knapie kon ek seker nie baie van hulp gewees het nie. Ek mog darem die sement wat tussen die bakstene uitgepeul het met koerante afvryf voor die mure gepleister is. Vanselfsprekend moes Ma my hande en vingers Saterdagaande met salf behandel soos wat die sement die vel gebars het. In die middae het mammas sop en brood...
Post a Comment
Read more